Co daje kwas hialuronowy w medycynie estetycznej poza powiększaniem ust?
Powiększanie ust to jeden z najbardziej powszechnych zabiegów medycyny estetycznej, lecz kwas hialuronowy jest stosowany znacznie szerzej, między innymi do odbudowy objętości twarzy, poprawy jej proporcji czy wspierania jakości skóry. Nie każdy preparat działa jednak tak samo, a o jego przeznaczeniu decydują między innymi gęstość, stopień usieciowania i zdolność do integracji z tkankami. Prawidłowo dobrany i podany spełnia swoje zadanie, stanowi realne wsparcie, z powodzeniem zastępuje bardziej inwazyjne rozwiązania.
Jak kwas hialuronowy pomaga odbudować utraconą objętość twarzy?
Pierwszym objawem upływu czasu na skórze jest między innymi mniej wyraźny zarys policzków, zapadnięcie w okolicy skroni albo wrażenie, że twarz wygląda na zmęczoną mimo wypoczynku. Wynika to między innymi ze stopniowego zmniejszania się objętości tkanek i zmiany ich położenia. Skóra traci wtedy część podparcia, przez co inaczej układa się w środkowej i dolnej części twarzy.
Odpowiednio dobrany preparat może uzupełnić objętość tam, gdzie rzeczywiście jej ubyło. Nie chodzi przy tym o powiększanie całych obszarów, lecz o ostrożne przywracanie proporcji, które zmieniały się przez lata. Już niewielka ilość preparatu może sprawić, że twarz wygląda na mniej zmęczoną, a jej kontur staje się bardziej harmonijny.
Najczęściej bierze się pod uwagę kilka okolic:
- Policzki – uzupełnienie objętości może złagodzić rysy twarzy i sprawić, że środkowa jej część nie wygląda na zapadniętą.
- Skronie – delikatne wypełnienie zagłębień sprawia, że tak zwane doły skroniowe są mniej wyraziste, twarz wygląda na prawidłowo nawodnioną.
- Broda i linia żuchwy – zabieg może poprawić kształt brody, wyrównać jej niewielkie cofnięcie.
- Okolica pod oczami – w wybranych przypadkach można zmniejszyć zagłębienie, które tworzy cień i nadaje twarzy zmęczony wygląd. Zabieg nie usunie jednak zasinień ani obrzęków wynikających z innych przyczyn.
Każda z tych zmian wymaga osobnej oceny, aby mieć pewność, że są to tylko kwestie kosmetyczne, a nie objaw chorób układu krążenia, neurologicznych czy hormonalnych. Jeżeli potrzebne są dodatkowe badania, specjalista poinformuje o tym i określi dalsze postępowanie.
Czy można wygładzać bruzdy bez ich bezpośredniego wypełniania?
Widoczna bruzda nie zawsze powstaje wyłącznie dlatego, że w danym miejscu brakuje objętości. Może być rezultatem zmiany położenia tkanek znajdujących się wyżej, osłabienia ich podparcia, pracy mięśni oraz indywidualnej budowy twarzy. Bezpośrednie podanie znacznej ilości preparatu w samą linię nie zawsze daje więc najbardziej naturalny rezultat, a w niektórych sytuacjach mogłoby niepotrzebnie obciążyć dany obszar.
Przemyślana korekta polega na znalezieniu miejsca, od którego zaczyna się zmiana układu tkanek. Przykładem może być widoczność bruzdy nosowo-wargowej, która częściowo nasila się wraz z utratą podparcia w obrębie policzka. W takim przypadku lekarz może rozważyć odbudowę głębiej położonych struktur zamiast skupiać się wyłącznie na samej bruździe. Celem jest ograniczenie przyczyny jej pogłębiania zanim zastosuje się dodatkowe, miejscowe wypełnienie.
Podobna zasada dotyczy linii biegnących od kącików ust w kierunku brody. Ich wygląd może zależeć od ubytku tkanki, lecz także od mimiki, ustawienia brody, wiotkości dolnej części twarzy i zbyt intensywnej pracy mięśni obniżających kąciki ust. Dobrze zaplanowany zabieg nie powinien więc sprowadzać się do wypełnienia zagłębień, lecz do złagodzenia przyczyn ich powstawania.
Jak kwas hialuronowy wpływa na proporcje i profil twarzy?
Zabiegi z użyciem wypełniaczy mogą służyć nie tylko odmładzaniu, u części pacjentów ich celem jest korekta proporcji obecnych od młodości, na przykład słabiej zaznaczonej brody, niewielkiej asymetrii czy zaburzonej równowagi między środkową i dolną częścią twarzy.
Przy planowaniu zabiegu analizuje się między innymi wzajemne położenie nosa, ust i brody, kształt linii żuchwy, szerokość środkowej części twarzy oraz naturalne różnice między jej prawą i lewą stroną. Warto mieć na uwadze, że ludzka twarz z natury nie jest perfekcyjnie symetryczna, a nadmierne korygowanie drobnych różnic mogłoby pozbawić ją cech naturalności.
Kwas hialuronowy bywa także używany w niechirurgicznej korekcie wybranych nierówności nosa, gdy zabieg ma wyrównać linię grzbietu, zmienić sposób załamywania się światła albo poprawić proporcje wyglądu nosa z profilu. Jest to zabieg wymagający szczególnej ostrożności ze względu na przebieg naczyń krwionośnych i możliwość wystąpienia powikłań naczyniowych.
Przed korektą proporcji warto zwrócić uwagę na kilka kwestii:
- oczekiwany rezultat powinien być możliwy do uzyskania bez nadmiernego zwiększania objętości tkanek,
- zmiana jednego obszaru może wpływać na odbiór sąsiednich obszarów, dlatego niezbędne jest doświadczenie lekarza i jego rozsądne podejście do estetyki,
- nie każdą asymetrię można lub trzeba całkowicie wyrównać,
- zabieg nie zastępuje operacji, gdy potrzebna jest korekcja budowy kości lub usunięcie znacznego nadmiaru tkanek.
Optymalny rezultat to taki, gdy dana osoba widzi i w pełni akceptuje wprowadzone zmiany, a jednocześnie czuje się z nimi naturalnie, bez efektu przesady.
Czy każdy preparat z kwasem hialuronowym działa w taki sam sposób?
Bardziej gęsty, czyli lepiej usieciowany preparat może służyć do budowania podparcia w głębszych warstwach, natomiast preparat o delikatniejszej strukturze lepiej integruje się z cieńszą tkanką naskórka. Nie wszystkie zabiegi wykorzystujące tę substancję mają też typowo wypełniający charakter. Niektóre preparaty stosowane są powierzchownie w celu poprawy nawodnienia, sprężystości i ogólnej jakości skóry. W połączeniu z aminokwasami lub dodatkowymi składnikami wspierającymi macierz pozakomórkową przekładają się na stopniową poprawę kondycji tkanek.
Kiedy lepiej wybrać inny zabieg?
Możliwość rozpuszczenia preparatu za pomocą hialuronidazy może dawać poczucie, że zabieg jest łatwo odwracalny i niemal pozbawiony ryzyka, nie powinno to jednak zastępować ostrożnej kwalifikacji. Po iniekcji mogą pojawić się obrzęk, zasinienie, tkliwość i przejściowa asymetria. Rzadziej dochodzi do infekcji, powstawania grudek, przewlekłego obrzęku lub reakcji zapalnych. Najpoważniejsze powikłania są związane z przypadkowym podaniem preparatu do naczynia krwionośnego albo uciskiem na jego światło.
Problemem może być również wykonanie kolejnego zabiegu, zanim cząstki podanego wcześniej preparatu zostaną wchłonięte, zmetabolizowane i usunięte z tkanek. Kwas hialuronowy może jednak utrzymywać się w tkankach dłużej, niż sugerowałby widoczny efekt (niewielkie fragmenty mogą pozostawać w tkankach przez 10 czy 15 lat). Dokładanie kolejnych objętości bez uwzględnienia historii zabiegowej zwiększa ryzyko ciężkości rysów, obrzęków i stopniowej utraty naturalnych proporcji.
Przeciwwskazaniem do wykonania procedury mogą być między innymi aktywne infekcje skóry, opryszczka w miejscu planowanej iniekcji, ciąża, okres karmienia piersią, zaburzenia krzepnięcia, nadwrażliwość na składniki preparatu lub aktywna faza niektórych chorób autoimmunologicznych. Ostateczna decyzja wymaga wywiadu medycznego oraz oceny aktualnego stanu tkanek.
Współpraca z doświadczonym specjalistą w trosce o własne zdrowie
Najważniejszą funkcją konsultacji lekarskiej jest ustalenie, czy zabieg odpowiada rzeczywistej przyczynie problemu. W RENEW Clinic w Białymstoku kwas hialuronowy może być rozważany jako jedno z narzędzi służących odbudowie objętości, poprawie proporcji lub jakości skóry, zawsze po wcześniejszej kwalifikacji i omówieniu ograniczeń wybranej metody. Tylko wtedy można mieć pewność, że jest to rozwiązanie dopasowane do specyfiki skóry danej osoby.
Najczęściej zadawane pytania
Które okolice twarzy najczęściej uzupełnia się kwasem hialuronowym przy odbudowie objętości?
W artykule wskazano najczęściej policzki, skronie, brodę i linię żuchwy oraz wybrane przypadki okolicy pod oczami. Dobór obszaru zależy od tego, gdzie rzeczywiście doszło do ubytku objętości i jak wpływa to na proporcje całej twarzy. Każdy przypadek wymaga osobnej oceny podczas konsultacji.
Dlaczego nie zawsze wypełnia się bezpośrednio samą bruzdę nosowo-wargową?
Widoczność bruzdy może wynikać nie tylko z ubytku w jej linii, ale też z utraty podparcia tkanek położonych wyżej, na przykład w obrębie policzka. W takich sytuacjach lekarz może rozważyć odbudowę głębiej położonych struktur, aby ograniczyć przyczynę pogłębiania bruzdy. Dopiero potem, jeśli jest taka potrzeba, planuje się ewentualne dodatkowe, miejscowe wypełnienie.
Czy kwas hialuronowy może pomóc przy liniach biegnących od kącików ust w kierunku brody, jeśli problem wynika też z mimiki?
Tak, ale plan zabiegu zwykle uwzględnia, że na wygląd tych linii wpływa nie tylko ubytek tkanki, lecz także mimika, ustawienie brody, wiotkość dolnej części twarzy i praca mięśni obniżających kąciki ust. Z tego powodu korekta nie powinna polegać wyłącznie na „zalaniu” zagłębień preparatem. Celem jest możliwie naturalne złagodzenie przyczyn ich powstawania.
Od czego zależy wybór preparatu kwasu hialuronowego do podparcia tkanek lub poprawy jakości skóry?
Znaczenie mają między innymi gęstość i stopień usieciowania preparatu oraz to, jak integruje się on z tkankami. Gęstsze preparaty częściej wykorzystuje się do budowania podparcia w głębszych warstwach, a delikatniejsze mogą lepiej sprawdzać się w cieńszych tkankach i przy zabiegach ukierunkowanych na nawodnienie oraz sprężystość skóry. O doborze decyduje ocena tkanek i cel terapii omówiony podczas konsultacji.
Dlaczego nie warto wykonywać kolejnych zabiegów z wypełniaczem, zanim poprzedni preparat zostanie w pełni usunięty z tkanek?
Kwas hialuronowy może utrzymywać się w tkankach dłużej, niż sugeruje widoczny efekt, a niewielkie fragmenty mogą pozostawać nawet przez wiele lat. Dokładanie kolejnych objętości bez uwzględnienia historii zabiegowej zwiększa ryzyko ciężkości rysów, obrzęków i stopniowej utraty naturalnych proporcji. Dlatego tak ważna jest kwalifikacja i rozsądne planowanie kolejnych etapów terapii.
